Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego zadaniem nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest misją samym w sobie. Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie: jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca jeżeli już wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu , a ponadto na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi zamysł jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i może być wzbudzany również poprzez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne i tym podobne. Badania pokazują jednakże, że czynności dostarczają więcej przeżyć rodzaju flow niż używki. Takie wiedzę praktyczną podobne jest w spersonalizowanej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego przez Maslowa. Ustalono też, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a równocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci przyjemność czerpaną z tej aktywności, dosłownie o ile ją wcześniej bardzo lubiła. Poprzez silne nagradzanie, grożenie karą (np. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać swoje działanie jako motywowane tylko zewnętrznie, co prowadzi do utraty przyjemności czerpanej z tego działania